จากการตรวจวินิจฉัยดั้งเดิมสู่การจัดหมวดวินิจฉัย

การแพทย์ในศตวรรษที่ 19 เผชิญปัญหาพื้นฐานอย่างหนึ่ง หมอดูอาการเดียวกัน แต่การวินิจฉัยของแต่ละคนไม่เหมือนกัน คนหนึ่งบอกว่าเป็นมลพิษ อีกคนบอกว่าร่างกายอ่อนแอ อีกคนบอกว่าเป็นเรื่องของโชคชะตา

จุดเปลี่ยนเกิดในปี 1893 นักสถิติชาวฝรั่งเศส Jacques Bertillon เสนอฉบับแรกของการจัดหมวดสาเหตุการตายระหว่างประเทศ (Bertillon Classification of Causes of Death) ในการประชุมสถิติระหว่างประเทศที่ชิคาโก สิ่งที่เขาทำเรียบง่าย นำอาการมาเข้ารหัส ไข้เดียวกันในสายตาของหมอต่างคนไม่ใช่คนละโรคอีกต่อไป พวกมันตรงกับรหัสเดียวกัน เส้นทางการวินิจฉัยเดียวกัน

ตารางจัดหมวดนี้ต่อมาถูกองค์การอนามัยโลก (WHO) เข้าครอบครอง พัฒนาเป็น ICD (International Classification of Diseases) ในปัจจุบัน จาก 161 หมวดในฉบับแรกของ Bertillon ถึง ICD-11 ที่เริ่มใช้ในปี 2022 มีรหัสการวินิจฉัยมากกว่า 55,000 รหัส ความก้าวหน้าทางการแพทย์ทุกครั้ง มาพร้อมกับการจัดหมวกที่ละเอียดขึ้น โรคใหม่ถูกระบุ เส้นทางการวินิจฉัยใหม่ถูกสร้างขึ้น

ICD ไม่ได้ทำให้หมอ "ดูละเอียดขึ้น" แต่ทำให้พวกเขา "นำสิ่งที่เห็นใส่เข้ากรอบเดียวกัน"

กรอบเดียวกันนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงสองประการ หนึ่ง หมอคนต่างกันดูคนไข้คนเดียวกัน สามารถสื่อสารกันได้ เพราะใช้ภาษาเดียวกัน สอง ข้อมูลจากโรงพยาบาลต่างกัน เมืองต่างกัน ยุคต่างกัน สามารถเปรียบเทียบได้ เพราะหมวดหมู่สอดคล้องกัน การเปลี่ยนแปลงทั้งสองนี้ทำให้การแพทย์ก้าวจากประสบการณ์ส่วนบุคคลสู่วิทยาศาสตร์

การแพทย์ใช้เวลาครึ่งศตวรรษจึงจะก้าวจากการตรวจวินิจฉัยส่วนบุคคลไปสู่การจัดหมวดวินิจฉัยที่มีโครงสร้าง การตรวจสอบผลตอบรับของคุณตอนนี้ ยังอยู่ที่ขั้นตรวจวินิจฉัยส่วนบุคคล