ความสนใจค้างค้าง—30 วินาทีในการตอบ กลายเป็นต้นทุน 20 นาที

ศาสตราจารย์ Sophie Leroy จากมหาวิทยาลัยมินนิโซตา เสนอแนวคิดเรื่อง **‘ความสนใจค้างค้าง’ (attention residue)** ในปี 2009: เมื่อคุณสลับจากงาน A ไปยังงาน B ส่วนหนึ่งของสมาธิจากงาน A ยังค้างอยู่กับคุณ—พฤติกรรมภายนอกของคุณอยู่ที่งาน B แต่สมาธิบางส่วนยังค้างอยู่ที่งาน A

สำหรับคนที่กำลังทำงาน (ตัดผม ทำเล็บ ผสมสี) นี่หมายถึง:

**ต้นทุนจริงของการตอบข้อความหนึ่งข้อความ = 30 วินาทีในการตอบ + หลายนาทีในการสร้างสมาธิใหม่หลังกลับไปทำงาน**

และต้นทุนที่เสียไปไม่ใช่แค่เวลาเท่านั้น คุณภาพงานฝีมือขึ้นอยู่กับสมาธิ—สัดส่วนของสีผม มุมในการตัดผม การควบคุมแรงกดในการนวด หากถูกขัดจังหวะ 20 ครั้งในหนึ่งช่วงบ่าย ต้นทุนที่แท้จริงไม่ใช่เวลา 20×30 วินาที แต่คือคุณภาพงานทั้งช่วงบ่ายที่จมอยู่กับสมาธิที่เจือจาง

หากคุณ ‘ขอให้ตอบแป๊บเดียว’ 20 ครั้งต่อวัน ต้นทุนจริงของคุณไม่ใช่ 10 นาที **แต่คือคุณภาพงานทั้งช่วงบ่าย**